logo

NOVAS

Abr02

V Plan Director da Cooperación Española: unha oportunidade perdida

* Tradución do artículo de Andrés Amayuelas, presidente da Coordinadora estatal de ONGD, publicado en Desalambre

Durante a mañá do pasado venres o Consello de Ministros aprobou o V Plan Director da Cooperación Española. Un plan que, segundo se atreveron a afirmar algúns representantes da Administración, é o “máis participado da historia”. Un plan que xa se coñece como o do Goberno e as empresas. Un plan rexeitado pola maioría das formacións políticas, as ONG, os sindicatos, os expertos e expertas, as universidades e as comunidades autónomas e municipios nos que non goberna o PP. Este deformado xogo de espellos entre participación e oposición viviu o seu momento cume o pasado 16 de febreiro. Ese día, o Goberno houbo de recorrer, no pleno do Consello de Cooperación, ao voto de calidade do secretario de Estado de Cooperación para tombar o ditame negativo emitido polos actores sociais e aprobar un propio cunha valoración positiva. A Coordinadora Estatal de Organizacións non Gobernamentais para o Desenvolvemento sinalamos unha e outra vez que o V Plan Director, o documento estratéxico que marcará o rumbo para o próximos catro anos, ten graves carencias. Por citar só algunhas:

É un plan cunha mirada curta, centrado só nesta lexislatura. Non hai nel unha visión política a longo prazo a pesar da mención dunha futura estratexia nacional de Desenvolvemento Sustentable e ao intento discursivo de enmarcalo nunha axenda internacional que ten a vista posta no 2030.

Ademais, tampouco contempla ningún proceso de reforma do sistema de cooperación nin un diálogo para garantir a continuidade e sustentabilidade de accións estratéxicas nos seguintes plans directores.

Formalmente o plan baséase na loita contra a pobreza, a desigualdade, a resiliencia e a promoción dos bens públicos globais pero isto non se reflicte plenamente na selección de obxectivos, estratexias e instrumentos ou países socios. Neste sentido, inquiétanos, por exemplo, o limitado papel que reserva o documento á sociedade civil. Menciónase o seu rol como coparticipe de políticas públicas e axente de cambio, pero non só non concreta como a Cooperación Española vai apoiar ás organizacións dos países empobrecidos, senón que, de feito, na última versión do plan desapareceu unha liña de acción específica de incentivo á participación.

Tampouco aparecen liñas de acción específicas para pobos indíxenas e afrodescendientes ou para a promoción dos dereitos das mulleres. A loita contra o cambio climático si se materializa, pero céntrase só en como mitigalo e non en como afrontar as súas consecuencias, especialmente dramáticas nas poboacións máis vulnerables.

Ausente está tamén a protección dos defensores de dereitos humanos. Só un dato para entender a gravidade desta omisión: ao longo do pasado ano, polo menos 312 activistas foron asasinados, segundo o último informe de Front Line Defenders.

Moi presente si está a obsesión de Europa por fortificarse. Cando se abordan os fluxos migratorios non se pon no centro o dereito á vida, senón o control das fronteiras.

Tamén se apunta de maneira clara cara a un crecente papel do sector privado. E isto sen que se poida acharse unha aposta explicita por unha actuación conforme aos dereitos humanos e estándares de sustentabilidade, fiscalidade xusta e transparencia. Poden atoparse algunhas referencias ás pemes, a economía social e o comercio xusto, pero o eixo central está claro, a internacionalización da gran empresa.

Cando se iniciou o proceso de elaboración e aprobación deste plan, na Coordinadora apostabamos porque este soubese un primeiro paso cara á recuperación da política de cooperación. Unha política que sufriu nos últimos anos durísimos recortes, ao redor dun 75%, o que nos sitúa no pelotón da comunidade de doantes. Na nosa confianza pesaba unha promesa de Mariano Rajoy. En 2013, na 68ª Asemblea Xeral de Nacións Unidas, o presidente afirmou que, a medida que crecese a economía española, o Goberno volvería apoiar un “investimento en cooperación ao desenvolvemento xenerosa, intelixente e eficaz”.

A pesar deste compromiso e a pesar de que o Executivo pregoa que xa iniciamos a senda de crecemento económico, o V Plan Director nin sequera inclúe unha memoria económica.

Probablemente para traballar no noso sector fan faltan grandes doses de ilusión, de voluntarismo, de mirar para adiante a pesar dos fracasos. Talvez por iso, non nos rendemos e xa temos posta a esperanza na seguinte oportunidade.

O Goberno anunciou que o próximo 27 de marzo aprobará o anteproxecto de lei de Orzamentos Xerais do Estado para 2018. Ojala que o Executivo aproveite esta oportunidade para que a nosa Axuda Oficial ao Desenvolvemento sexa máis eficaz e xenuína e achéguese á de países da súa contorna, como os da UE-15, cun 0,51% da Renda Nacional Bruta para cooperación. En 2016 a axuda española, realmente destinada a desenvolvemento, só alcanzou o 0,16%. Contaría non só co noso apoio. Tamén co de todos os grupos parlamentarios que aprobaron en novembro unha Proposta Non de Lei ( PNL 161/002620) na que asumían o compromiso de alcanzar en 2020 como mínimo o 0,4%.

E-BOLETíN

ACTIVIDADES DA SEMANA

BIBLIOTECA

Biblioteca da Coordinadora Biblioteca Documentos on line Documentos

 

FORMAMOS PARTE DE

Solidaria


Fiare


coop57 galicia


pobreza cero


coordinadora


QUIEN DEBEA QUIEN





Coordinadora Galega de ONG para o Deselvolvemento
Rúa dos Basquiños, 33 1º A, Santiago de Compostela | Tlf: 981585189 | sensibilizacion@galiciasolidaria.org

Reconocimiento - CompartirIgual (by-sa)

Os contidos de esta web están baixo unha licenza Creative Commons se non se indica o contrario